Aristotelis-Aivaliotis-ND

 216 900 4090
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ • ΝΔ • Νότιος Τομέας • Β' Αθηνών

Η ελπίδα θα επιστρέψει στην Ευρώπη

Εκτύπωση Email

Έχει περισσέψει η απαισιοδοξία στην Ευρώπη. Πρώτα με την ανάδυση των ευρωσκεπτικιστών, των αντιπάλων της ευρωπαϊκής ενοποίησης, την ισχυροποίηση των ξενοφοβικών λαϊκιστικών κομμάτων της ακροδεξιάς και τέλος με την αποχώρηση μιας από τις ισχυρές χώρες, της Βρετανίας.

Τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι η κοινή κληρονομιά που άφησαν στην Ευρώπη οι αρνητικές εμπειρίες των προηγούμενων γενεών ξεθωριάζει, ότι η βάση συναίνεσης πάνω στις κοινές αξίες είναι εύθραυστη και κινδυνεύει να διαλυθεί.

Υπάρχουν πολλές βάσεις αντίστασης και οπισθοχώρησης από την Ευρωπαϊκή συναίνεση όπως αυτή είχε διαμορφωθεί τις περασμένες δεκαετίες. Μία από αυτές μορφοποιήθηκε από το 2011 και εδώ στην λεγόμενη «ομάδα του Βίζεγκραντ», δηλαδή στην συναντίληψη που προσπάθησαν να δημιουργήσουν οι «νέες χώρες» της Ανατολικής Ευρώπης, η Πολωνία, Τσεχία, η Ουγγαρία και η Σλοβακία. Η ομάδα αυτή απηχώντας τις παλιές μνήμες της προγονικής τους ταυτότητας, όταν όλες ήταν μέλη της Αυστροουγγαρίας, ενεργοποίησε κοινές αντιστάσεις στην μεταναστευτική κρίση, αλλά και με προπομπό την Ουγγαρία του Όρμπαν αμφισβητεί πολλές από τις ευρωπαϊκές αξίες του Κράτους Δικαίου, τραυματίζοντας ανθρώπινα δικαιώματα που γενεές επί γενεών Ευρωπαίων πάσχισαν για να κατακτηθούν.

Το φάντασμα μιας άλλης Ευρώπης, με κράτη κλεισμένα στον εαυτό τους, αδύναμης να παρακολουθήσει τον υπόλοιπο κόσμο, μιας Ευρώπης αυταρχισμού και λαϊκισμού είναι ασφαλώς ένας μεγάλος κίνδυνος για το μέλλον μας. Καθώς ο απομονωτισμός θα βγάλει τα αρχαία τζίνια των πολλαπλών εθνικών αντιπαλοτήτων από τα μπουκάλια τους και θα κάνει δυνατή την επιστροφή στο αμοιβαίο μίσος και τους πολέμους.

Ωστόσο, παίρνει κανείς θάρρος. Στην Σλοβακία, την μία από τις χώρες του Βίζεγκραντ, η λαϊκή βούληση σήμερα έβγαλε πρόεδρο της χώρας μία φιλελεύθερη πολιτική, της Ζουζάνα Τσαπούτεβα, που έχει δώσει μάχες για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην χώρα της. Έτσι το μέτωπο της αμφισβήτησης των κοινών ευρωπαϊκών αξιών υφίσταται μια ήττα, στην καρδιά ενός χώρου που μέχρι τώρα θεωρούνταν προνομιακός για αυτό.

Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Η Σλοβακία, με μακριά παράδοση εθνικισμού και συντηρητισμού, κάποτε τελευταίο καταφύγιο των φιλοσοβιετικών αντιλήψεων για την οικονομία, έχει αποκτήσει μία οικονομική ορμή (η Τρίτη ταχύτερη ανάπτυξη στην Ευρώπη) σαν αποτέλεσμα μεγάλων επενδύσεων στην βιομηχανία, ειδικότερα στην βιομηχανία αυτοκινήτων. Έχει καταφέρει να είναι, αυτή η κάποτε παρίας, να είναι σήμερα η 39η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο. Και φυσικά μας έχει ξεπεράσει κατά πολύ, το κατά κεφαλήν εισόδημα της είναι πια μεγαλύτερο από το δικό μας.

Η οικονομική ανάπτυξη, γενικά, πάει χέρι – χέρι με την καλύτερη κατανόηση του κόσμου και των διαδικασιών με τους οποίους μια κοινωνία γίνεται ισχυρότερη. Έτσι γίνεται αντιληπτό στους πολλούς ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την ευημερία, παρά μόνο ο δρόμος της φιλελεύθερης αντίληψης για τις αγορές, για την οικονομία, για τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Δηλαδή για την πολιτική.

Μία φιλελεύθερη Πρόεδρος για την Σλοβακία. Σε ένα έδαφος που προηγούμενα στέναζε από τον συντηρητισμό, τον κρατισμό, από την διαφθορά και τον αυταρχισμό ενός ολόκληρου συστήματος, με ρίζες στο βαθύ παρελθόν, που ήθελε να ονομάζεται «σοσιαλιστικό». Δίνοντας ελπίδα σε εκείνους που αγαπούν την Ευρώπη και θέλουν να προχωρήσει η ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Ελπίζουμε ότι εφέτος και εμείς θα πάρουμε σειρά.

Η ελπίδα θα επιστρέψει στην Ευρώπη.

* Δημοσιεύθηκε στον έντυπο "Φιλελεύθερο", 1/4/2019.

 

Ευρώπη ευρωσκεπτικιστές λαϊκισμός Σλοβακία

Εγγραφείτε στη λίστα για να μαθαίνετε τα νέα μας