Aristotelis-Aivaliotis-ND

 216 900 4090
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ • ΝΔ • Νότιος Τομέας • Β' Αθηνών

Σε αναζήτηση του χαμένου χρόνου

Εκτύπωση Email

Κάθε κυβέρνηση όταν έρχεται στην εξουσία έχει προεκλογικά έναν κατάλογο με υποσχέσεις. Έχοντας αναλωθεί για όσο καιρό είναι στην αντιπολίτευση με την ανάλυση και την επισήμανση όσων είναι στραβά φτιαγμένα, έχει την φιλοδοξία να θεραπεύσει, να νομοθετήσει, να παράγει έργο που να βελτιώσει την ζωή των πολιτών.

Πολλές φορές υπάρχουν και καλές προθέσεις να το επιτύχει. Ακόμα και αυτή η κυβέρνηση που έχουμε, παρόλο που ο ταξικός πόλεμος και η δημιουργία του δικού της πελατειακού συστήματος ήταν η πρώτη της προτεραιότητα ώστε να εδραιώσει την εξουσία της, σε πολλές περιπτώσεις κινήθηκε με υγιή φιλοδοξία να παραγάγει κυβερνητικό έργο, έτσι ώστε να χτίσει ένα αφήγημα επιτυχίας.

Δυστυχώς μια προσεκτική μελέτη των πεπραγμένων της δεν έχει να επιδείξει πολλά πράγματα. Τα προβλήματα, πολλά από τα οποία η ίδια δημιούργησε, παραμένουν παγωμένα στον χρόνο. Επενδύσεις εξακολουθούν να είναι αναιμικές, τα κόκκινα δάνεια βρίσκονται σε χειρότερο σημείο από το 2015, οι τράπεζες καρκινοβατούν, τα capital controls  δεν μπορούν να αρθούν, νέα έργα σε υποδομές συζητούνται αλλά καθυστερούν χρόνια, οι μπουλντόζες στο Ελληνικό αιωνίως αναμένονται και ποτέ δεν φθάνουν, κλπ, κλπ.

Μπορούμε να γεμίσουμε σελίδες με παραδείγματα. Λόγια ασφαλώς πολλά, αλλά από τηγανίτα τίποτε.

Αυτό που χαρακτηρίζει το θεσμικό μας περιβάλλον είναι μία απίστευτη πολυπλοκότητα, διάχυση αρμοδιοτήτων και εξουσιών σε πολλούς φορείς, αργή εκκαθάριση διαφορών και διαιτησίας λόγω της παράλυσης της δικαιοσύνης, αγκυλώσεις λόγω σύγκρουσης συμφερόντων που έχουν τους φορείς τους στο πολιτικό σύστημα. Έτσι η γενική εικόνα είναι ότι οποιαδήποτε πρωτοβουλία της εκτελεστικής εξουσίας έχει να αντιμετωπίσει ένα βουνό αντιστάσεων από την υποκείμενη γραφειοκρατία και το θεσμικό κουβάρι που μπορεί να χρησιμοποιήσει κάθε θιγόμενος είτε είναι υπάλληλος είτε ιδιώτης, είτε πολιτικός αντίπαλος.

Η ευγενική φράση για την παραλυτική αυτή διαδικασία επεμβάσεων, αλλαγών, ή έργων, είναι η «ωρίμανση». Τα έργα, οι μεταρρυθμίσεις, οι επενδυτικές πρωτοβουλίες, χρειάζεται να «ωριμάσουν», δηλαδή να περάσουν από όλα τα στάδια που η γραφειοκρατική μηχανή έχει επινοήσει για να τα θέσει στην δοκιμασία υποτίθεται του «δημοκρατικού ελέγχου» της κοινωνίας, ή και για να τα εμποδίσει τελείως. Για παράδειγμα, απαιτούνται πολλά χρόνια για όποιον σκεφτεί να κάνει ένα νέο μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα, από την αρχή.

Αυτό είναι ένα γενικό πρόβλημα για κάθε κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο αν αυτή δεν έχει και ισχυρή βούληση να επιταχύνει πράγματα καθώς η κύρια μέριμνα της είναι να εισπράττει φόρους για να τροφοδοτεί την γραφειοκρατική μηχανή έτσι ώστε να την κάνει δικό της μαγαζί.

Το πρόβλημα αυτό είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Καθώς το μέγεθος της γραφειοκρατικής μηχανής, του κράτους, δημιουργεί την δική του δυναμική, προκειμένου να δικαιολογεί την ύπαρξη του και το μέγεθος του. Αλλά αν θέλουμε μέλλον για την χώρα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε.

Η Ελλάδα μπορεί να παρομοιαστεί με την ωραία κοιμωμένη του παραμυθιού. Κείτεται ακίνητη, με κλειστά τα μάτια, ενώ το παλάτι το έχουν περιτυλίξει οι βάτοι, που γίνονται με τα χρόνια όλο και πιο πυκνοί, όλο και πιο απροσπέλαστοι, ενώ το προσωπικό του παλατιού έχει πέσει και αυτό σε βαθύ ύπνο. Για κακιά μάγισσα, βάλτε ότι θέλετε.

Το μόνο παρήγορο στο παραμύθι είναι ότι βρίσκεται κάποιος που κόβει τους βάτους…

 

ΣΥΡΙΖΑ Κυβερνητικό έργο Πελατειακό κράτος

Εγγραφείτε στη λίστα για να μαθαίνετε τα νέα μας